BAYRAK DÜŞERSE…
Bayrak dediğin bez parçası değildir. Öyle diyenler ya tarih bilmez, ya bedel ödememiştir. Bayrak kandır. Bayrak terdir.
Bayrak, cepheye gidenin cebindeki son fotoğraftır. Bayrak, dönmeyenin ardında bıraktığı boş sandalyedir. Toprak… Eğer uğrunda ölen varsa vatandır. Yoksa sadece arsa olur. Şanlı al bayrağımız bu topraklarda sadece bir sembol değildir. Bin yıllık kardeşliğin, yan yana verilen mücadelenin, aynı sofrayı paylaşmanın, aynı tabutta birleşmenin adıdır. Ay yıldızımıza uzanan her el, aslında bu milletin birliğine uzanır. Çünkü bilirler… Bayrağı indirirlerse, başımızı eğdireceklerini sanırlar. Yanılırlar. Bu millet “Hep Birlikte Türkiye” dedi mi, oyun bozulur. Senaryo yırtılır. Figüranlar sahneden iner. KKTC’de bir direğe tırmanıp Türk bayrağını indirmeye kalkışanlar da yanıldı. Çünkü bu memleket, bayrağına el uzatana sessiz kalacak bir millet değildir. Tarihte Hasan Kundakçı gibi paşalar vardır, bugün de vardır, yarın da olacaktır. Bu, bir tehdit değil. Bu, bir gerçeğin adıdır. Türk bayrağının altında yaşayıp, o bayrağa ihanet edenlere gelince… Hilalin gölgesi haramdır onlara. Çünkü bayrak, sadakati olmayanın üstüne örtülecek bir örtü değildir. Unutmayın… Bayrak yere düşerse, gökyüzü şahidimiz olur. Toprak hesap sorar. Tarih affetmez. Biz biriz. Beraberiz. Ay yıldızımızın gölgesinde dimdik ayaktayız. Ve evet… Ne mutlu bu bayrağın altında yaşayanlara. Ne mutlu Türk’üm diyene.
