NEVŞEHİR’DE BİR ŞEY OLDU ANLATILMAZ YAŞANIR...
Bazı şehirler vardır…
Haritada küçük görünür.
Ama yürekte büyük yer kaplar.
Nevşehir öyle bir yer işte.
Gazetecilik bazen bir mikrofon, bazen bir kamera sanılır.
Oysa gazetecilik çoğu zaman insan biriktirmektir.
Bir selamı cebine koyarsın,
Bir hatırayı kalbine,
Bir vefayı da yol kenarına bırakır, gidersin.
Yıllar sonra dönüp baktığında,
Ne yazdığın manşetleri hatırlarsın,
Ne kaç satır haber yaptığını…
Hatırladığın tek şey şudur:
Kim seni insan yerine koydu, kim elini sıktı, kim “hoş geldin” dedi.
Nevşehir’de olan tam olarak buydu.
Yıl 2014…
Türkiye Gazeteciler Federasyonu Başkanlar Konseyi, Nevşehir’de toplandı.
Yüzlerce gazeteci…
Türkiye’nin dört bir yanından, Avrupa’dan…
Eşleriyle, dostlarıyla…
Üç gün boyunca Nevşehir konuşuldu.
Nevşehir anlatıldı.
Nevşehir yaşandı.
O günlerin mimarı kimdi?
Nevşehir Gazeteciler Cemiyeti Başkanı Bayram Ekici.
Aradan yıllar geçti.
Kolay mı?
Değil.
Ama bazı insanlar vardır…
Zaman geçse de yorulmaz.
Çünkü onların işi makam değil, sorumluluktur.
Bayram Ekici,
Nevşehir Valiliği,
Nevşehir Belediye Başkanlığı
ve Türkiye Gazeteciler Federasyonu’nun desteğiyle
bir kez daha bir ilke imza attı:
Ulusal ve Uluslararası Kapadokya Değer Ödülleri.
Salon doluydu.
Protokol yerini almıştı.
Saygı duruşu yapıldı.
İstiklal Marşı okundu.
Ama asıl mesele protokol değildi.
Asıl mesele şuydu:
Nevşehir’e değer katanlar sahneye çıktı.
Bir şehir kendine ayna tutuyordu.
“Ben kimim?” diye soruyordu.
“Beni kimler var etti?” diyordu.
Konuşmalar yapıldı.
Türk Dünyası Gazeteciler Federasyonu Genel Başkanı Menderes Demir,
Türkiye Gazeteciler Federasyonu Genel Başkanı Yılmaz Karaca,
Nevşehir Belediye Başkanı Rasim Arı,
Nevşehir Valisi Ali Fidan…
Hepsi aynı noktaya işaret etti:
Bu sadece bir tören değildi.
Bu, Nevşehir’in geleceğine atılan bir imzaydı.
Çünkü bazı şehirler etkinlik yapar.
Bazıları ise hafıza inşa eder.
Ben de oradaydım.
Ceyhan Gazeteciler Cemiyeti ve CRT Medya adına…
Sonrasında TGF ve Basın Vakfı yönetim kurulu toplantıları…
Ama zihnimde kalan,
Toplantı gündemleri değil,
O salondaki samimiyetti.
Şunu net gördüm:
Gazetecilik hâlâ yaşıyor.
Hâlâ vicdanı olan insanlar var.
Hâlâ “birlik” kelimesini cümle içinde değil, hayatında kullananlar var.
Bayram Ekici şahsında,
Bu organizasyona emek veren herkesi kutlamak gerekiyor.
Çünkü kolay olanı değil, doğru olanı seçtiler.
Yapılan her konuşmada altı çizilen bir gerçek vardı:
Nevşehir sadece geçmişiyle değil,
gelecek bilinciyle de var olmak istiyor.
Ve bu yolculuk bize bir şeyi yeniden hatırlattı:
Yollar biter.
Programlar sona erer.
Salonlar boşalır.
Ama…
Vefa bitmez.
Dostluk bitmez.
Ortak ideal bitmez.
Kalem bu değerler için yazdığı sürece,
Nevşehir’in hikâyesi bitmez.
Çünkü bazı şehirler unutulmaz.
Bazı şehirler yazıyla yaşar.Nevşehir gibi…
