Sabah Yedide Başlayan Bir Vicdan Mesaisi Dr.Ahmet Uludağ...
Ceyhan’da sabah yedi.
Hastane koridorları henüz uykulu…
Çay ocakları yeni yanmış…
Bazı odalarda ışık bile yanmıyor henüz.
Ama bir odada hayat çoktan başlamış.
Çünkü bazı meslekler vardır,
mesaiyle değil,
vicdanla başlar.
İç Hastalıkları Uzmanı
Ahmet Uludağ,
sabah yedide işinin başında.
Diğerleri dokuzu beklerken,
o çoktan ilk hastasına bakmış oluyor.
Çünkü bazıları saatte,
bazıları sorumlulukta çalışır.
Öğlen oluyor…
Kan sonuçları alınacak.
Tetkikler değerlendirilecek.
Bir gazeteci geliyor.
Bir vatandaş geliyor.
Ama o odadan
ne sadece tahlil sonucu çıkıyor,
ne de sadece reçete…
O odadan Saat 16.00 olmasınabrağmen,
moral çıkıyor.
Güven çıkıyor.
“Yalnız değilsin” duygusu çıkıyor.
Bazen şifa
ilaçtan önce
kelimede başlar.
Ahmet Uludağ,
kongrelere gidiyor.
Sunum yapıyor.
Bilgisini güncelliyor.
Ama asıl mahareti orada değil.
Asıl mahareti,
Ceyhan’ı terk etmeden,
Ceyhanlı kalabilmekte.
On iki yıldır aynı şehirde…
On iki yıldır aynı sadakatle…
On iki yıldır aynı heyecanla…
Çünkü bazı doktorlar
“atanmış” olur,
bazıları ait olur.
Ceyhanlılar biliyor.
Bir doktoru
binasından değil,
kapısının önündeki kalabalıktan tanırsınız.
Bir doktoru
unvanından değil,
ardından edilen duadan anlarsınız.
Ahmet Hoca’nın arkasından
çok dua ediliyor.
O yüzden
Ceyhanlıların kalbinde
bir taht var.
Ve o taht
ne torpille kuruldu,
ne reklamla.
Sadece işini iyi yapmakla.
Keşke herkes
Ahmet Uludağ’ı örnek alsa.
Keşke meslekler
sadece maaşla değil,
vicdanla ölçülse.
Keşke sabah yedide
sadece alarmlar değil,
sorumluluklar çalsa.
Çünkü memleketi
büyük yapan şey
büyük laflar değil…
Sabah yedide
kapısını açan insanlar.
